Waarom grenzen stellen zoveel moeilijker is dan ‘nee’ zeggen
Geplaatst door
Voordat ik moeder werd, dacht ik dat grenzen stellen vooral betekende dat je af en toe “nee” zei.
Nee tegen een extra afspraak.
Nee tegen overwerken.
Nee tegen een verzoek waar je geen tijd voor had.
Maar toen ik moeder werd, ontdekte ik dat grenzen stellen iets heel anders is.
Want hoe zeg je “nee” tegen een kind dat je nodig heeft? Tegen een baby die huilt? Tegen een peuter die nog één verhaaltje wil? Tegen een schoolkind dat na een lange dag zijn verhaal kwijt moet?
Als moeder wil je er zijn. Je wilt troosten, luisteren, helpen en liefde geven. Zeker wanneer je gevoelig bent, voel je haarfijn aan wat je kind nodig heeft. Je merkt de kleinste veranderingen op en reageert vaak al voordat je kind iets heeft gezegd.
Dat is een prachtige kwaliteit.
Maar het kan ook een valkuil zijn.
Ik sprak eens een moeder die zei: “Aan het einde van de dag weet ik precies hoe iedereen zich voelt, behalve ikzelf.”
Die woorden raakten me.
Herkenbaar voor zoveel moeders
Want hoeveel moeders herkennen dat niet?
Je zorgt voor je kinderen, denkt aan het gezin, regelt afspraken, onthoudt de gymtas, de traktatie, de boodschappen en probeert ondertussen ook nog een partner, vriendin, dochter of collega te zijn.
En ergens onderweg raak je het contact met jezelf een beetje kwijt.
We denken vaak dat grenzen stellen betekent dat we vaker “nee” moeten zeggen.
Maar de waarheid is dat grenzen stellen veel eerder begint.
Het begint bij jezelf de vraag durven stellen:
Hoe gaat het eigenlijk met mij?
Niet pas wanneer je uitgeput bent.
Niet pas wanneer je geïrriteerd reageert op iets kleins.
Maar juist daarvoor.
Een grens is geen afwijzing van je kind.
Een grens is een manier om jezelf serieus te nemen.
Dat kan betekenen dat je even vijf minuten rust neemt voordat je aan het avondritueel begint. Dat je hulp vraagt aan je partner of iemand uit je omgeving. Dat je niet alles perfect wilt doen. Of dat je accepteert dat je vandaag simpelweg minder energie hebt.
Kinderen leren niet alleen van wat wij zeggen.
Ze leren vooral van wat wij voordoen.
Wanneer zij zien dat hun moeder goed voor zichzelf zorgt, leren zij dat hun eigen behoeften er óók mogen zijn.
Dat rust belangrijk is.
Dat je niet altijd beschikbaar hoeft te zijn.
Dat liefde en grenzen prima naast elkaar kunnen bestaan.
Sterker nog: juist binnen duidelijke, liefdevolle grenzen voelen kinderen zich veilig.
Misschien is grenzen stellen als moeder daarom helemaal geen teken dat je tekortschiet.
Misschien is het juist een van de mooiste manieren waarop je voor je kind zorgt.
Omdat je laat zien dat liefde niet betekent dat je jezelf hoeft te verliezen.
En misschien is dat wel het grootste cadeau dat je je kind kunt geven.
