Ik kan het toch niet
Geplaatst door
Ze is nog maar acht. Stil, oplettend, altijd een stapje terug. In de klas steekt ze haar hand zelden op. Thuis zegt ze vaak: “Ik kan het toch niet.”
Een diep gevoel van minderwaardigheid lijkt zij te kennen, alsof ze zichzelf kleiner maakt dan nodig is.
Haar ouders kijken toe. Liefdevol en betrokken. Ze benoemen haar kwaliteiten, moedigen haar aan, proberen haar sterker te maken. Maar het gevoel blijft. Alsof het niet van haar alleen is.
Van wie is dit eigenlijk?
Totdat deze moeder zichzelf de vraag stelt:
“Van wie is dit eigenlijk?”
Niet: wat is er mis met mijn kind?
Maar: wat wil er via haar gezien worden?
Ze neemt contact met mij op, en zo komt het dat deze dappere moeder bij mij in de praktijkruimte staat tijdens een sessie. Via een opstelling die we doen met behulp van matjes, ervaart moeder een diep verdriet wanneer ze contact maakt op het plekje van haar oma. Zinnen als ‘laat mij maar’ en ‘ik ben niet belangrijk’ komen bij haar op, op deze plek.
Terug naar oma
Mijn cliënt maakt contact met oma, haar oma, via het systemische veld. Oma, opgegroeid in armoede, die als kind keer op keer te horen kreeg dat ze “niet genoeg” was. Mijn client ervaart hoe zij als jonge vrouw zichzelf volledig had weggecijferd. Haar dromen ingeslikt, haar stem klein gehouden om te overleven. Dat gevoel van minderwaardigheid had zich diep in haar lichaam vastgezet — nooit uitgesproken, nooit geheeld. Een eigen leven, eigen dromen waarmaken, zij ging geloven dat het niet voor haar was weggelegd. Simpelweg niet waard…En die ene keer dat ze de kans kreeg, om wel iets voor zichzelf op te bouwen was er die gedachte: ‘ik kan het toch niet’. Mijn cliënt, die op dat moment volledig verbonden is met de energie van haar oma, hoort zichzelf die zin uitspreken. Precies zoals haar eigen dochter thuis ook letterlijk uitspreekt.
Het meisje draagt geen persoonlijk tekort.
Zij spiegelt een oude, voorouderlijke wond.
Wanneer de moeder dit doorvoelt en erkent verandert de dynamiek. Haar oma kan opnieuw haar plek innemen in het systeem doordat haar kleindochter eindelijk kon uitspreken wat er toen niet uitgesproken kon worden. Energetisch gezien kan oma door deze erkenning nu ook ruimte en erkenning geven aan haar dochter en kleindochter. Zo kan deze dappere moeder, die zichzelf een diepere vraag stelde bij het gedrag van háár dochter opnieuw ruimte maken voor de nieuwe generatie dochters. Het kind hoeft niets te helen. Het kind is nog dichtbij gevoel en in staat om een spiegelheldere reflectie te geven van dat wat nog gezien mag worden.
Ben jij (kinder)coach, therapeut, hulpverlener en werk jij met ouders en/of kinderen?
👉 Wil jij leren kijken voorbij gedrag en symptomen?
👉 Wil je begrijpen wat kinderen (of cliënten) spiegelen vanuit het familiesysteem?
In de training Spiegelend en Systemisch Coachen leer je:
- Hoe voorouderlijke en systemische pijn zich uit via kinderen
- Hoe je onderscheid maakt tussen wat van het kind is en wat niet
- Hoe bewustwording bij de ouder of begeleider helend werkt
- Hoe je met zachtheid, helderheid en diepgang doeltreffend de spiegelende boodschap van het kind vertaalt naar de ouder(s).
Voel je een ja?
Lees meer en/of meld je aan voor de training Spiegelend en Systemisch Coachen.
